Anne-Marie Mineur

Weblog
Anne-Marie Mineur

vrijdag 20 januari 2012, 12.31 uur – Anne-Marie Mineur
Categorie: WSW, kunst

Expositie Gerrit van de Berkt

Vandaag mocht ik de opening verrichten van de expositie van Gerrit van de Berkt. Gerrit heeft zijn werk gemaakt bij Atelier Totem en bij Dagbestedingscentrum Accent, beide in Zeist. Dit is de speech die ik daar hield.

Beste mensen,

Ik vind het een eer dat ik hier mag staan om de expositie van Gerrit van de Berkt te openen. Ik ken Gerrit van BIGA, de Sociale Werkvoorziening in Zeist. Ik zit nu zo’n zes jaar in het bestuur van de Sociale Werkvoorziening, en in die tijd heb ik Gerrit aardig leren kennen.

Gerrit is een opvallende persoon bij BIGA. En dat zegt wat, want er werken daar veel opvallende personen. Gerrit is veelzijdig. Naast zijn gewone werk zat Gerrit ook in de Cliëntenraad, en hij was nooit bang om te zeggen wat hij ervan vond. Daarnaast is Gerrit bekend om de gedichten die hij schrijft, en om de schilderijen die hij maakt. Ook daar is hij niet verlegen mee. Zijn schilderijen deelt hij met gulle hand uit. En Robert Jan Keiman, met wie Gerrit jarenlang samenwerkte, herinnerde me aan het gedicht dat Gerrit voordroeg toen SWZ werd overgenomen door BIGA. “In het gedicht zat 30 jaar SWZ vastgeklonken en Gerrit was niet te betrappen op één onwaarheid of foutje”, zei Robert Jan. Ik vind dat van lef getuigen. En dames en heren, ik vind dat iets om trots op te zijn.

U weet misschien dat het CDA op dit moment druk bezig is om zichzelf opnieuw uit te vinden. Vandaag presenteren ze het nieuwe programma. Eén van de centrale punten moet het woord compassie worden. Letterlijk betekent dat medelijden. Ik ben niet zo dol op het woord medelijden, want dat klinkt te veel alsof je iemand zielig vindt. Maar medegevoel moet er wel zijn.

Maar een aantal CDA’ers wil ook dat woord niet in het programma hebben. “We moeten mensen aanspreken op hun persoonlijke verantwoordelijkheid,” zeggen ze. Dat klinkt mij te veel als “zoek het zelf maar uit. Tja, jammer dat je gevallen bent, maar het is jouw verantwoordelijkheid om zelf weer op te staan.” Ik vind dat harteloos. Want het kost niets om even stil te staan bij iemand die gevallen is en hem een hand te geven om weer overeind te komen. Je hoeft niet naast hem te gaan liggen en mee te huilen. Maar door iemand een hand te geven, help je hem om zelf weer overeind te komen.

Gerrit is een mooi voorbeeld van hoe ver iemand kan komen als je hem een steuntje in de rug geeft. Gerrit ziet slecht, en daarbij heeft hij ook geestelijk een paar flinke klappen opgelopen. Dat is hinderlijk voor hem, en ook voor zijn omgeving is dat af en toe best lastig. Maar Gerrit heeft zich er door die handicaps niet van laten weerhouden om zich toch breed te ontwikkelen. Gerrit heeft het vertrouwen gekregen dat hij zijn eigen ideeën mag volgen. Voor een kunstenaar is dat van groot belang. Een kunstenaar is iemand die dingen zichtbaar maakt die anderen niet opvallen. Dat is begonnen met het beschilderen van wieldoppen in een periode dat Gerrit veel last had van de gebeurtenissen uit zijn verleden. En die eerste experimenten waren misschien nog niet zo heel erg doordacht. Maar achter elk schilderij van Gerrit dat hier hangt, zit een verhaal.

Dames en heren, alles wat Gerrit geworden is, en alles wat hij gemaakt heeft, is zijn eigen verdienste. Dat heeft niemand voor hem gedaan. Er hebben mensen naast hem gestaan die er vertrouwen in hadden dat hij zijn talenten kon ontwikkelen. Dat zijn eerder de mensen van BIGA geweest, en ook bij Atelier Totem en nu bij Accent zijn er mensen die Gerrit de gelegenheid hebben gegeven om te experimenteren. Daar hebben ze hem een handje bij geholpen. Maar de kunstenaar die hier staat, is meester van zijn eigen werk. Dat is hem niet cadeau gedaan, dat heeft hij zelf gedaan. Ik hoop dat u dat zult zien als u zo meteen gaat rondkijken. Ik feliciteer Gerrit met zijn expositie, en ik wens u een inspirerende ochtend!

4 reacties »

  1. Hartstikke leuk, maar straks mag Gerrit ingevolge de Wet Werken naar Vermogen een baan gaan zoeken in het vrije bedrijf. Door zijn handicap zal hij minder productief zijn, dus hij krijgt betaald naar zijn prestaties. Dan krijgt hij zijn loon aangevuld tot het Wettelijk Minimum (1435,20 bruto). Stel dat hij een werkweek van 36 uur heeft waarvan hij er 12 productief is. Dan vult de Gemeente dat aan tot die 36 uur, maar niet hoger dan dat Wettelijk Minimum, dus hoe hard Gerrit ook werkt, hij zal nooit meer gaan verdienen. Gerrit bouwt ook alleen maar pensioen op over die 12 uren die zijn werkgever hem betaalt.
    De Moraal: Gerrit is leuk bezig, maar wordt driemaal gepakt. Eerst omdat hij gehandicapt is, dan omdat hij minder productief is en daarna als hij met pensioen gaat omdat hij vrijwel niets heeft opgebouwd.

    Reactie door Francisca van Bommel — maandag 23 januari 2012 @ 21:15

  2. Hoi Francisca, dank voor je reactie. Gerrit is met vervroegd pensioen, dus hij zal niet meer op zoe hoeven naar een baan. Maar dat de maatregelen die genomen worden een ramp zijn voor Gerrits ex-collega’s, daarvan ben ik me echt bewust. Ik heb daar zijdelings naar verwezen. Maar het was een toespraak bij de opening van een expositie. Dat is niet helemaal het podium voor een lang en technisch college over Wet Werken naar Vermogen.

    Reactie door Anne-Marie Mineur — maandag 23 januari 2012 @ 21:41

  3. Quote: ”Dames en heren, alles wat Gerrit geworden is, en alles wat hij gemaakt heeft, is zijn eigen verdienste. Dat heeft niemand voor hem gedaan.”

    Dit klopt niet, als we in Nederland niet de sociale voorzieningen hadden de door de belastingbetalers mogelijk zijn gemaakt, zou het Gerrit heel anders zijn vergaan.

    Ik vind het symphatiek dat u het over deze boeg wilt gooien, maar weinig realistisch.
    Het is o.a. uw partij die het recht op deze sociale voorzieningen als zoete broodjes aan zo’n beetje iedereen wilt toekennen, wat er uiteindelijk op neer komt dat het hele systeem instort omdat het simpelweg niet te betalen is.

    maar daar gaat de disussie hier op dit moment natuurlijk niet om he?

    Reactie door Willem — dinsdag 31 januari 2012 @ 12:26

  4. Wat wij als samenleving hebben gedaan, is Gerrit een handje geven om zelf weer overeind te komen. Maar wij hebben zijn schilderijen niet voor hem gemaakt, en wij hebben hem ook niet aan zijn handje naar atelier Totem of naar Accent geleid. Gerrit heeft gebruik gemaakt van de mogelijkheden die er waren. Ik hoop van ganser harte dat die mogelijkheden blijven bestaan.

    Overigens is het echt een misvatting te denken dat de SP iedereen in de bijstand of de sociale werkplaats wil hebben. Wij streven ernaar dat iedereen zo veel mogelijk aan het werk is. We denken dat dat goed is voor de mensen zelf, voor de samenleving als geheel, en voor het draagvlak voor de solidariteit. Goede en degelijke vangnetten moeten er zijn voor wie niet zelf kan werken.

    Reactie door Anne-Marie Mineur — dinsdag 31 januari 2012 @ 15:28

RSS-feed voor reacties op dit bericht. TrackBack URI

Geef een reactie

Recente reacties

Twitter-berichten

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

Veelgebruikte termen

A27 Agnes Kant AOW arbeiders beeldvorming bestuur bezuinigingen brainstorm Buitenweg burgerinitiatief commissie farmaceutische industrie fractie GroenLinks Hessing HR-A27 Jan Marijnissen Larenstein ledenvergadering links LUW marktwerking Marx marxisme onderhandelingen onderzoek partijcultuur Paulus Jansen peilingen privacy progressief provinciale staten publicatie Rijkswaterstaat sociaal-democratisch socialisme SSGM statenfractie Sytze Faber thuiszorg Tweede Kamer verkiezingen versoepeling ontslagrecht WW zorg