Anne-Marie Mineur

Weblog
Anne-Marie Mineur

woensdag 14 januari 2015, 17.03 uur – Anne-Marie Mineur
Categorie: CETA, Europa, ISDS, vrijhandelsverdragen

Europese commissie moet stoppen met arbitragesysteem

Nooit eerder riep een publieke consultatie van de Europese Commissie zo veel respons op als die over het arbitragesysteem ISDS in het vrijhandelsverdrag met de Verenigde Staten. Bijna 150.000 reacties ontving Eurocommissaris Cecilia Malmström van Internationale Handel, 569 daarvan van organisaties, de rest van burgers. 97% van de reacties was zeer kritisch. Malmström heeft de onderhandelingen over het arbitragesysteem stilgelegd, om te kunnen overleggen met de betrokken partijen. De SP stelt dat Malmström moet stoppen met ISDS, niet alleen in de onderhandelingen met de Verenigde Staten, maar nog veel dringender: met Canada.

Happy Birthday, Mr Juncker

Foto: GUE/NGL


Malmströms voorganger Karel De Gucht schreef de publieke consultatie over ISDS uit in relatie tot het Amerikaanse vrijhandelsverdrag TTIP. Maar ISDS is ook onderdeel van het Canadese vrijhandelsverdrag CETA. De onderhandelingen met Canada zijn afgerond, en Malmström weigert die te heropenen. Dat is een wonderlijke figuur. Als Malmström de stroom aan reacties op ISDS in TTIP zo serieus neemt dat ze er de onderhandelingen met de VS voor stillegt, dan kan ze niet doen alsof er niets aan de hand is in de onderhandelingen met Canada. Er zijn wel verschillen tussen de beide verdragen, maar het arbitragesysteem is in essentie hetzelfde.

ISDS — Investor State Dispute Settlement — is een arbitragesysteem waarbij investeerders een staat kunnen aanklagen wanneer hun investeringen of zelfs hun verwachte winsten bedreigd worden door democratische besluiten van die staat. De voorbeelden zijn talloos: het Zweedse bedrijf Vattenfall dat Duitsland aanklaagde toen het besloot niet langer met kernenergie te werken, het Franse Veolia dat Egypte aanklaagde toen het een minimumloon invoerde, en zelfs ons eigen Achmea dat Polen aanklaagde toen het besloot om de privatisering van een verzekeraar stop te zetten. Vaak gaat het om claims van miljoenen tot zelfs miljarden euro’s, en ook als de claim niet wordt doorgezet, wordt er voor forse bedragen geschikt. In meer dan de helft van de gevallen moet de staat betalen — lees: de belastingbetaler. Dat de democratische besluitvorming hieronder gaat lijden, is niet denkbeeldig. Een dreiging om een kostbare rechtszaak te starten kan al voldoende zijn voor een regering om een plan in te trekken.

Belangrijk probleem met ISDS is dat het een private geschillencommissie is, aangesteld door de partijen zelf, en waarvan de uitspraken geheim zijn. Een terugkerende vraag in de publieke consultatie is, waarom er gekozen wordt voor een dergelijk geschillensysteem wanneer zowel de Verenigde Staten en Canada als de Europese Unie beschikken over degelijke juridische systemen.

Malmström wil nog niet zo ver gaan dat ze ISDS afschaft, maar stelt wel vier gebieden voor die nader onderzocht moeten worden. Allereerst is dat het recht van staten om regels te stellen. Ook wil ze kijken naar het functioneren en controleren van arbitragetribunalen, en uiteraard naar het verband tussen ISDS-arbitrage en nationale wetgeving. Tot slot wil ze kijken naar de mogelijkheid om een beroepsmogelijkheid in te stellen, waar uitspraken van een ISDS-tribunaal gecheckt kunnen worden op hun juridische correctheid. Een andere mogelijkheid is een arbitragesysteem in te stellen waar niet investeerders staten kunnen aanklagen, maar waar staten elkaar ter verantwoording kunnen roepen – een State-to-State Dispute Settlement (SSDS).

Dat Cecilia Malmström nog eens goed wil nadenken over ISDS is onvermijdelijk en volkomen terecht. Dat ze het Canadese vrijhandelsverdrag zonder enige discussie wil voortzetten, is volstrekt onbegrijpelijk. Te meer omdat elk Amerikaans bedrijf met een aanzienlijk belang in een Canadees bedrijf — en dat geldt voor zowat de helft — gewoon een zaak kan starten tegen de landen van de Europese Unie. Als ISDS niet via de Verenigde Staten binnenkomt, dan wel via Canada. Malmström neemt de 150.000 respondenten niet serieus wanneer ze niet met Canada gaat praten.

Reageren? »

Reageren?

RSS-feed voor reacties op dit bericht. TrackBack URI

Geef een reactie

Recente reacties

Twitter-berichten

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

Veelgebruikte termen

A27 Agnes Kant AOW arbeiders beeldvorming bestuur bezuinigingen brainstorm Buitenweg burgerinitiatief commissie farmaceutische industrie fractie GroenLinks Hessing HR-A27 Jan Marijnissen Larenstein ledenvergadering links LUW marktwerking Marx marxisme onderhandelingen onderzoek partijcultuur Paulus Jansen peilingen privacy progressief provinciale staten publicatie Rijkswaterstaat sociaal-democratisch socialisme SSGM statenfractie Sytze Faber thuiszorg Tweede Kamer verkiezingen versoepeling ontslagrecht WW zorg